กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จู๋ชิงถิงเพิ่งจะมีจิตสำนึกว่าตัวเองพูดจาผิดไป รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง ซูซวี่ซวี่มองเห็นเข้า จึงเอ่ยปากช่วยคลายความกระอักกระอ่วนให้เธอ
“สหายจู๋ ไม่ต้องกังวลหรอก ทุกคนรีบกินเถอะ ยังไงก็ต้องให้ทุกคนได้กินอิ่มกินอย่างมีความสุข พวกเธอก็ไม่มีใครแอบอู้ไม่ช่วยงานไม่ใช่เหรอ
เพราะฉะนั้นพวกเราก็ไม่คิดอะไรกันอยู่แล้ว ไม่ต้องแบกรับความกดดันอะไรไว้ในใจ รีบกินเถอะ เดี๋ยวคนอื่นจะกินเสร็จกันหมด”
แม้จะยังไม่มีใครขยับ แต่จู๋ชิงถิงก็มองทั้งสามคนด้วยความซาบซึ้งใจ ทุกคนถึงได้เริ่มลงมือจับตะเกียบ ชั่วพริบตานั้นจึงเหลือเพียงเสียงเคี้ยวข้าวและกับข้าว
ล้วนพกถ้วยตะเกียบมาเอง พอกินอิ่มเรียบร้อยทุกคนก็ช่วยกันเก็บล้างหม้อชามจนสะอาด แล้วจึงกล่าวลาแยกย้ายกันไปทีละคน