กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“รู้อย่างนี้ว่ามีวันนี้ ไม่ควรใจอ่อนปล่อยแกไปเลย!” ผอ.ฉีเพิ่งร่วงลงพื้น ก็พูดประโยคนี้ออกมาด้วยความเดือดดาลจัด จนทำให้ซูซวี่ซวี่ถึงกับหัวเราะออกมา
“เสียใจแล้วเหรอ ฮ่า ๆ! แกยังกล้าพูดอีกนะ พ่อแม่ฉันไปทำอะไรให้แก ถึงต้องให้แกมาเอาชีวิตพวกเขา”
ซูซวี่ซวี่เดินมาข้างกายเขาแล้วย่อตัวลง สายตาจับจ้องไปที่ดวงตาของผอ.ฉีเขม็ง พอมองเห็นความโกรธแค้นในแววตาของเขา ซูซวี่ซวี่ก็ตบฝ่ามือฟาดลงไปตรง ๆ ในทันที
ฝ่ามือเดียวทำให้ฟันของผอ.ฉีที่เดิมทีมีอยู่น้อยนิดร่วงออกมาอีกหลายซี่ “ฮ่า ๆ มีคนอยากให้พ่อแม่แกตาย พวกเขาก็รอดไม่ได้ทั้งนั้น!”
คนอื่น ๆ ทำได้เพียงยืนมองอย่างเย็นชา พอเห็นสีหน้าท่าทางไร้ยางอายของผอ.ฉี ทุกคนต่างก็อยากช่วยซูซวี่ซวี่รุมซ้อมเขาสักยก