เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“นายพกยาติดตัวตลอดเวลาแบบนี้ คิดจะวางยาพิษใครให้ตายหรือไง”
เฉินอี้ชวนผายมืออย่างจนปัญญา “เรื่องที่ใช้กำลังแก้ปัญหาได้ ฉันก็ใช้ยาไม่ทันทั้งนั้น รู้สึกว่ามันค่อนข้างไร้ประโยชน์จริง ๆ!”
ความอวดรวยแบบเนียน ๆ นี้ทำเอาซูซวี่ซวี่อิจฉาแทบแย่ “ยังมีอีกไหม แบ่งให้หน่อยสิ! อะไรก็ได้ทั้งนั้น ฉันไม่เลือกหรอก” พูดจบก็มองเฉินอี้ชวนด้วยสายตาเปี่ยมประกายคาดหวัง
สายตาคู่นั้นทำเอามุมปากของเฉินอี้ชวนกระตุก ก่อนจะปฏิเสธไปตรง ๆ
“ไม่มี!”
ซูซวี่ซวี่รู้สึกเสียดายเล็กน้อย รีบยัดยาเข้าปากพวกน้า ๆ ที่สิ้นหวังเหล่านี้อย่างรวดเร็ว จากนั้นเมื่อเห็นทุกคนหลับไปจึงเก็บเข้าไปไว้ในมิติ
ส่วนหลิวชุ่ยฮวาน่ะหรือ ซูซวี่ซวี่ไม่อยากให้หล่อนสบายแบบนี้เลย ทว่าก็กลัวว่าจะพลั้งมือเล่นจนตายไปเสียก่อน จึงจำใจยัดยาเข้าปากหล่อนไปด้วย