กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่เรียนไปจนถึงตอนค่ำ ในที่สุดก็เรียนรู้ได้ถึงระดับพื้นฐานบ้าง พอมองใบหน้าหล่อเหลาดูคุกคามที่ตัวเธอแต่งขึ้นมาในกระจก เธอก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก
แน่นอนว่า ถ้าตัดสายตารังเกียจของตาแก่นั่นออกไปได้ มันก็จะยิ่งสมบูรณ์แบบกว่านี้
แม้สีหน้าตาแก่จะดูรังเกียจอย่างยิ่ง แต่มุมปากกลับแอบยกขึ้นเงียบ ๆ แล้วเริ่มเอ่ยปากไล่คน
“รีบกลับไปได้แล้วจริง ๆ เลย มองแล้วอุจาดตาชะมัด”
ตอนนี้ซูซวี่ซวี่ไม่ถือสากับปากร้าย ๆ ของตาแก่นี่แล้ว เธอลุกขึ้นเก็บข้าวของพวกนี้กลับเข้าห้องไปทั้งหมด วางข้าวกล่องไว้บนโต๊ะหนึ่งกล่อง แล้วฮัมเพลงเดินจากไป
พอเดินถึงหน้าประตูตาแก่ก็พูดขึ้นมาอีก “พรุ่งนี้มาให้เช้าหน่อย รีบสอนให้จบ ๆ ฉันจะได้สลัดตัวถ่วงอย่างแกทิ้งไปเสียที”