กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่อยากจะร้องโหยหวนออกมา แต่คุณตาก็พูดขึ้นมาอีก
“แม่หนูคนนี้นี่จะดื้อรั้นอะไรกันนักหนา ให้มาก็มาสิ เธอมีมิตินั่นอยู่แล้วฉันจะไปกินหัวเธอได้หรือไง!”
คราวนี้ซูซวี่ซวี่ไม่ขัดขืนแล้ว สถานะของตาแก่คนนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน ไม่อย่างนั้นไม่มีทางรู้เรื่องมิติของเธอได้เลย พวกเฮ่อชิงเสวียนไม่มีทางเอาไปป่าวประกาศแน่ เพราะไม่มีประโยชน์อะไรกับพวกเขาเลยสักนิด
เธอรักชาติได้มากก็จริง แต่ก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งได้เช่นกัน จะให้อยู่ในชนบทไปชั่วชีวิตเธอก็อยู่ได้
คุณตาพาซูซวี่ซวี่มาถึงลานบ้านแห่งหนึ่ง ข้างในไม่มีใครอยู่เลยแม้แต่คนเดียว ซูซวี่ซวี่รู้สึกสงสัยเล็กน้อย ทำไมถึงไม่มีคนเลยล่ะ
“คุณตา มีท่านอยู่คนเดียวเหรอ” ซูซวี่ซวี่คิดอย่างไรก็ถามออกไปอย่างนั้น