กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เว่ยฉางหลินไม่ได้บีบบังคับให้ซูซวี่ซวี่ตอบตกลงในทันที เขาพยักหน้า “ได้!”
คนอื่น ๆ เองก็ดีใจอยู่บ้าง หากมีผู้มีพลังพิเศษด้านมิติเข้าร่วมกับพวกเขา เช่นนั้นพวกเขาก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
สมองของซูซวี่ซวี่หมุนตามไม่ค่อยทัน เธอค่อย ๆ เดินกลับไปเพียงลำพัง พอกลับถึงห้องก็ไม่อยากอุดรู้อยู่ในนั้น จึงตัดสินใจกลับเข้าไปในมิติเสียเลย
เธอมองดูข้าวโพดบนผืนดินดำและข้าวสารในแปลงนาที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา
ชาติก่อนซูเหยาเหยาต้องไม่มีสิ่งเหล่านี้แน่นอน น่าจะมีแค่ทองคำเงินพวกนั้น ทว่าหล่อนจะไปรู้อะไรได้เล่า
ยามนี้ธัญพืชสำคัญยิ่งกว่าทองคำ ในโลกนี้ยังมีคนอีกมากมายที่ต้องการพวกมัน
เธอขบคิดอยู่ทั้งคืน ในที่สุดก็ตัดสินใจได้ พอเช้าตรู่ก็แบกรอยคล้ำใต้ตาสองข้างเดินออกไป