กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูซวี่ซวี่ยังไม่ทันได้สติจากความตกตะลึง เมื่อมองการกระทำสุดพิสดารของพานอี้ฝานก็ยังรู้สึกขวัญผวา เขาเพิ่งจะเคลื่อนไหวแวบผ่านตรงหน้าเธอไปหยก ๆ...
เธอพยักหน้าแล้วเดินออกจากตรอก มองเห็นพี่ใหญ่คนหนึ่งกำลังเดินผ่านถนนไปด้วยท่าทีเร่งรีบ ตอนที่ซูซวี่ซวี่เดินออกมา เธอได้ใช้ผ้าโพกศีรษะคลุมหน้าเอาไว้แล้ว
“แค่ก ๆ พี่ใหญ่คะ เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากข้างใน ฉันกลัวเลยไม่กล้าเข้าไป กลัวว่าข้างในจะมีคนลักพาตัวเด็ก พี่ช่วยเข้าไปดูหน่อยได้ไหมคะ”
พี่ใหญ่ที่ถูกเรียกกะทันหันนั้นรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสัน มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนเปี่ยมด้วยคุณธรรม พอได้ยินซูซวี่ซวี่พูดแบบนั้น จึงพยักหน้าตอบรับโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
“ได้ น้องสาวไม่ต้องกลัว เธอรออยู่ข้างนอกนี่แหละ เดี๋ยวฉันเข้าไปดูเอง”