กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาที่ชายคนนั้นมองซูซวี่ซวี่แทบอยากจะกลืนกินเธอทั้งเป็น
“นังสารเลว ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่”
พอคำนี้หลุดออกมา ซูซวี่ซวี่ก็หัวเราะพรวดออกมาทันที “เหรอ แล้วนายจะทำไมล่ะ ฉันกลัวจังเลยนะเนี่ย!”
“ตกลงใครสั่งให้แกมา ช่างเถอะ แกไม่พูดอยู่แล้ว” ผึง หมัดเดียวซัดเข้าที่ใบหน้าอีกข้าง
“อยากจะพูดหรือยัง ไม่อยากงั้นเหรอ งั้นก็ได้ ฉันหาอะไรมาพันมือก่อนนะ แกไม่ต้องรีบล่ะ รออีกเดี๋ยว”
พูดจบก็ทำท่ามองหาของรอบ ๆ ชายคนนั้นเห็นว่าซูซวี่ซวี่เอาจริง ก็ส่ายศีรษะที่มึนงงไปมา แล้วเอ่ยอย่างกัดฟันกรอด
“ชานพูด ยุดมือกล่อน” ออกเสียงไม่ชัดแล้ว ซูซวี่ซวี่เลิกคิ้ว ย่อตัวลงมองชายคนนั้นแล้วเอ่ย
“ได้ ชานพูด”