ตอนที่ 2 น้องเหยาเหยา บ้านเธอจนขนาดนี้อาสะใภ้ไม่สอนเธอทำกับข้าวเหรอ?

ทันทีที่หลิวชุ่ยฮวาเดินเข้าประตูมา ก็โยนสัมภาระลงแทบเท้าของซูซวี่ซวี่ วางท่าผยองแล้วเริ่มชี้นิ้วสั่งคนทันที

“แม่หนูบ้า ไปเก็บกวาดห้องให้ฉันสักห้องสิ แล้วก็ถือของพวกนี้ขึ้นไปข้างบนด้วย ยังมีของน้องชายกับน้องสาวแกอีก”

ซูซวี่ซวี่มองกองขยะตรงแทบเท้า ขอบตาก็พลันแดงระเรื่อ

“อาสะใภ้ ทำไมพวกคุณถึงเก็บกองขยะพวกนี้มาล่ะ จะเอาไปไว้ในห้องอีก น้าพี่เลี้ยงเด็กก็ไม่อยู่แล้ว

ไม่มีใครช่วยพวกคุณเก็บกวาดหรอกนะ พวกคุณจัดการกันเองเถอะ ฉัน...ทรมานใจเหลือเกิน ฉันขอตัวกลับห้องไปนอนพักสักครู่”

ซูซวี่ซวี่พูดจบก็ขึ้นชั้นบน ขี้เกียจจะไปสนใจครอบครัวที่ทำให้ น่ารังเกียจที่อยู่ข้างล่าง

ไม่รู้ว่าอยู่ในห้องนานเท่าไร ถึงได้ยินเสียงเคาะประตู

“พี่สาวซวี่ซวี่ แม่ฉันทำกับข้าวเสร็จแล้ว ให้ฉันมาเรียกพี่ลงไปกิน พี่สาวซวี่ซวี่?”