เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงปี่สั่วน่าดังกึกก้องฟ้า ศีรษะของเด็กสาวผู้สวมชุดไว้ทุกข์กระแทกเข้ากับโลงศพเสียงดังปังในทันใด
ซูซวี่ซวี่เจ็บจนได้สติขึ้นมาทันที พลางมองดูโลงศพตรงหน้า
ในแววตามีแต่ความไม่อยากจะเชื่อ เธอ! ย้อนกลับมาจริง ๆ หรือนี่?
ขยี้ดวงตาที่ฝาดเคือง ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ได้ยินเสียงตวาดดุด่า
“ซูซวี่ซวี่ เธอคุกเข่ายังไงกัน แค่ความอดทนแค่นี้ยังไม่มี แล้วจะสืบทอดมรดกได้ยังไง”
ซูซวี่ซวี่เงยหน้าขึ้นมอง ปรากฏว่าเป็นอาสะใภ้ของเธอจริง ๆ ด้วย!
จากนั้นก็มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามาข้าง ๆ
“เธอจะไปดุหลานทำอะไรกัน ซวี่ซวี่ก็น่าสงสารพออยู่แล้ว พอแล้ว ไปทำงานของเธอเถอะ ฉันอยู่ตรงนี้เอง”
แววตาของหลิวชุ่ยฮวาเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา เดินจากไปด้วยความไม่ยินยอม เดิมทีคิดจะอาศัยโอกาสนี้ด่าทอนังแม่หนูชั้นต่ำคนนี้ให้สาสม