เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 72 รู้จักประมาณตน ปล่อยวางได้อย่างหมดจด
เมื่อมองดูคำแนะนำของสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาขั้นสูง หยางฟานก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาว่ามันยอดเยี่ยมมาก
นี่มันไม่ต่างอะไรกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่มีจิตสำนึกเป็นของตัวเองเลยไม่ใช่หรือ? เมื่อมีเจ้าสิ่งนี้อยู่ข้างกาย เขาก็สามารถเอ่ยถามมันได้โดยตรงทุกครั้งที่มีข้อสงสัย แล้วทำไมเขาจะต้องไปนั่งไล่ดูกลุ่มแชตและกระดานสนทนาทวยเทพทุกวันให้เสียเวลาด้วยเล่า?
แหล่งข้อมูลจากมนุษย์จะไปเทียบกับตัวคอมพิวเตอร์เองได้อย่างไรกัน?
หยางฟานเปิดกล่องข้อความของหลัวเฉิงเฟิงแล้วเอ่ยถามต่อว่า "ท่านปู่ ของดีขนาดนี้ราคาแค่สองพันล้านเองเหรอครับ? มันไม่ถูกเกินไปหน่อยเหรอ?"
"ตลาดมันก็เป็นเรื่องของอุปสงค์และอุปทานนั่นแหละ พอการวิจัยและพัฒนาสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาระดับสูงประสบความสำเร็จ อาณาจักรเทพจักรกลก็เริ่มผลิตออกมาเป็นจำนวนมาก ราคามันก็เลยร่วงลงมาตามธรรมชาติ พูดง่ายๆ ก็คือพวกเทพเจ้าแทบทุกคนต่างก็มีสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาระดับสูงเป็นของตัวเองกันหมดแล้ว