กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 ความรู้สึกของการจ้องฮุบมรดก
ก่อนหน้าวันนี้ หยางฝานไม่เคยคิดเรื่องการแต่งงานมาก่อนเลย แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับเสนอให้มากเกินไป
แม้คำว่าเกาะผู้หญิงกินจะฟังดูไม่ค่อยรื่นหูนัก แต่หากเรื่องแบบนี้หล่นใส่หัวตัวเองจริงๆ ใครบ้างจะไม่ขอบคุณฟ้าดิน?
"ลั่ว... โหรวเอ๋อร์ ข้าเรียกเจ้าแบบนี้ได้ไหม?" หยางฝานกระแอมไอเบาๆ แล้วเอ่ยถาม อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นภรรยาของเขาแล้ว หากจะให้เรียกว่าคุณหนูลั่วหรือลั่วโหรว ก็ดูจะห่างเหินจนเกินไป
"ตามใจเจ้าเถอะ" มุมปากของลั่วโหรวปรากฏรอยยิ้มจางๆ ที่แทบมองไม่เห็น
เมื่อเทียบกับคุณชายจากตระกูลใหญ่เหล่านั้น ท่าทางประหม่าเล็กน้อยของหยางฝานกลับทำให้นางรู้สึกขบขันอยู่บ้าง