เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 สัญญาหลังสมรส
"เจ้าคือหยางฝานหรือ?" เสียงหวานใสราวกับนกขมิ้นของสตรีผู้หนึ่งดังขึ้นทางด้านหลังของหยางฝาน
เมื่อได้ยินเสียง เขาก็รีบหันขวับกลับไปมอง ทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับเป็นสตรีที่มีใบหน้าซูบเซียวราวกับคนชรา
น้ำเสียงของอีกฝ่ายช่างเยาว์วัยนัก ดวงตาของนางก็ยังกระจ่างใส ทว่าผิวพรรณกลับแตกระแหงเป็นหย่อมๆ ไม่ต่างอะไรกับคนแก่ที่อายุขัยใกล้จะสิ้นสุดลง
"เอ่อ... แม่นาง ผู้น้อยคือหยางฝานขอรับ" หยางฝานประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม
อีกฝ่ายกวาดตามองสำรวจหยางฝานตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพินิจพิเคราะห์ จากนั้นโดยไม่เอ่ยวาจาใดๆ นางก็หันหลังเดินขึ้นชั้นบนไปทันที
เมื่อเห็นภาพนี้ หยางฝานก็รู้สึกมึนงงอยู่บ้าง
"นี่คือวิธีเจรจาลงทุนอันเป็นเอกลักษณ์ของตระกูลหลัวอย่างนั้นหรือ? แล้วสัญญาของข้าอยู่ที่ไหนกันล่ะ?" หยางฝานนึกสงสัยอยู่ในใจ
ขณะที่หยางฝานกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ร่างอันคุ้นเคยร่างหนึ่งก็เดินลงมาจากชั้นบน