กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไปกันเถอะ”
ผู้ดูแลจ้าวชำเลืองมองผู้บำเพ็ญหญิงคนนั้น
อีกฝ่ายเม้มริมฝีปาก แม้อยากขัดขืน แต่ผนึกควบคุมของนางอยู่ในมืออีกฝ่าย หากไม่เชื่อฟัง ถึงตอนนั้นเกรงว่าคงทั้งเป็นทั้งตาย ไม่มีแม้สิทธิ์จะฆ่าตัวตาย
จากนั้นผู้ดูแลจ้าวก็พาผู้บำเพ็ญหญิงคนนี้ไปเก็บค่าเช่าต่อ
ลู่เสวี่ยฉีเห็นภาพนั้นก็กำแขนหลี่เต้าเสวียนที่ตนคล้องไว้แน่นขึ้น ในใจเริ่มกระสับกระส่าย
การกระทำที่ไร้คุณธรรมเช่นนี้สะเทือนใจนางไม่น้อย ผู้บำเพ็ญหญิงยังตกอยู่ในสภาพนี้ แล้วตัวนางที่เป็นมนุษย์ธรรมดาล่ะ...
“อย่าคิดฟุ้งซ่าน เข้าไปข้างในเถอะ”
หลี่เต้าเสวียนสัมผัสถึงความกระสับกระส่ายของลู่เสวี่ยฉี จึงตบมือของนางเบา ๆ พลางกำชับ
“อืม...”
ลู่เสวี่ยฉีเชื่อฟังเดินเข้าไปในเรือน