กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การแข่งขันใหญ่ดำเนินต่อเนื่องหลายวัน
เทพศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในที่นั้นจับตามองอย่างไม่ละสายตา
ตลอดช่วงนั้น ไม่มีเทพศักดิ์สิทธิ์องค์ใดยืนหยัดชนะติดกันสามสนามได้ ลู่หยุนเฝ้ามองเงียบ ๆ
สถานการณ์ของตัวเองพิเศษ สนามแรกไม่มีอะไรให้ลุ้นแน่นอน ที่ยากคือสองสนามถัดไปซึ่งเป็นคำท้าจากคนอื่น
“ด้วยทุนของข้าขนาดนี้ พวกที่คอยนั่งคุมเกมต้องลงมือแน่”
ผู้ศรัทธาสิบล้านคนเลยนะ พวกนั้นไม่มีทางไม่ลองเสี่ยงเดิมพันสักตั้ง
ผ่านไปอีกหลายวันในพริบตา
การประชุมใหญ่ใกล้จะจบลงแล้ว คนที่ยังมีโอกาสลงสนามเหลืออยู่เพียงสิบกว่าคน
เห็นลู่หยุนยังไม่ลงสนามเสียที กู้เทียนเหอก็เริ่มสงสัย
เขานึกว่าลู่หยุนรู้ตัวว่าตนกับเทพศักดิ์สิทธิ์องค์อื่นห่างกันเกินไป จึงไม่ลงสนามไปตายเปล่า ๆ