เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 130 หอจงหัว!
หนึ่งเดือนต่อมา
มณฑลอวิ๋น จวิ้นทะเลสวรรค์
หอจงหัว!
“หออาภรณ์โลหิตนี้โหดเหี้ยมยิ่งนัก ลงมือกับยอดฝีมือของสมาคมยักษ์ศักดิ์สิทธิ์ยังพอว่า แต่แม้กระทั่งพรรคพวกธรรมดาในพรรคใหญ่ก็ยังไม่เว้น!”
“นั่นสิ ได้ยินว่าครึ่งทะเลสาบจันทราถูกเลือดย้อมจนแดงฉาน!”
“พวกเจ้าว่า ผู้ที่ลงมือใช่อาจเป็น ‘ดาบมาร’ เซียวเปี๋ยหลีหรือไม่?”
“นั่นยังมีอะไรต้องสงสัยอีก? ผ่ากลางด้วยดาบเดียว นั่นมิใช่วิชาดาบเฉพาะตัวของดาบมารเซียวเปี๋ยหลีหรืออย่างไร?”
“คนของหออาภรณ์โลหิตช่างไร้มนุษยธรรมยิ่งนัก!”
“เหอ พวกเจ้าก็อย่าได้เอ่ยคำถากถางไปเลย ผู้ใดก็ตามที่สามารถยืนหยัดอย่างมั่นคงในยุทธภพได้ ขุมอำนาจใดบ้างมิได้เหยียบย่ำหยาดเลือดของศัตรูขึ้นมา? หากเปลี่ยนเป็นพวกเจ้าอยู่ในตำแหน่งของหออาภรณ์โลหิต บางทีอาจกระทำโหดเหี้ยมยิ่งกว่านี้เสียอีก!”