เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 129 ยึดร่างกลับชาติมาเกิด!
เหนือแม่น้ำสายใหญ่นอกเหนือจากเสียงคลื่นน้ำซัดสาดซ่านกระเซ็นแล้ว ก็ไม่มีเสียงอื่นใดอีก
เด็กหญิงตัวน้อยมีสีหน้าเหม่อลอยคล้ายยังคงไม่กระจ่างแจ้งว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น คนชั่วที่ยังคงไล่ฆ่าพวกนางเมื่อครู่พลันหายวับไปเสียแล้ว
เย่หยุนชิงอ้าปากค้างเล็กน้อย ศีรษะและใบหน้าเปี่ยมด้วยความไม่อยากเชื่อ อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอคำหนึ่งอย่างแผ่วเบา
คนตรงหน้าผู้นี้คือยอดฝีมือสะท้านโลกอย่างไม่ต้องสงสัย
ซ้ำยังเป็นยอดฝีมือประเภทที่เขาไร้หนทางจะจินตนาการได้ถึงอีกด้วย!
ภายใต้หมัดเดียว คนทั้งหมดราวกับไม่เคยปรากฏตัวขึ้นมาก่อน
วรยุทธ์เช่นนี้ ต่อให้เป็นมหายอดปรมาจารย์ระดับสามก็คงไม่อาจทำได้กระมัง?
เซียวเปี๋ยหลีเพียงแลมองคนทั้งสองแวบหนึ่ง เรือน้อยก็แล่นล่องตามน้ำจากข้างกายคนทั้งสองค่อย ๆ ห่างไกลออกไป