เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 33 ระฆังทอง!
“เจ้าหนู อย่าคิดว่าโชคดีสังหารติงไคซานได้แล้วจะไร้ศัตรูในแผ่นดิน!”
โจวชางสีหน้ามืดมน ร่างกายพุ่งออกไปดุจสายฟ้า
เพียงชั่วพริบตาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเซียวเปี๋ยหลี ฝ่ามือหนึ่งตรงเข้าเล่นงานใบหน้าของเซียวเปี๋ยหลี
ตู้ม!
โจวชางสมเป็นยอดฝีมือมีชื่อแห่งจวิ้นตงเจียง อีกทั้งยังเป็นระดับหกระยะสูงสุด ฝ่ามือนี้อัดอากาศรอบกายจนระเบิดออก
ยิ่งกว่านั้นบนฝ่ามือคู่หนึ่งของโจวชางมีหนังด้านหนาแน่น เห็นได้ชัดว่าวิชาฝีมือทั้งร่างล้วนอยู่ที่ฝ่ามือคู่นี้
สีหน้าของเซียวเปี๋ยหลีเคร่งเครียดขึ้นหลายส่วน ยามนี้คิดจะลงดาบก็สายเกินไปแล้ว
เพียงชั่วพริบตา
เซียวเปี๋ยหลีโคจรปราณแท้ เสื้อเกราะเหล็กและวิชาฝึกกายาสิบสามผู้พิทักษ์ทำงานถึงขีดสุด กล้ามเนื้อบนร่างโป่งพอง กล้ามเนื้อนูนเกร็งปูดโปนด้วยเส้นเลือดฝาก