กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 32 เสิ่นล่างก็คือเซียวเปี๋ยหลี?
“จะหนีไปไหน”
ติงไคซานยังไม่ทันเหินร่างถึงหัวเรือ ก็พลันได้ยินเสียงคำรามลั่น ตามมาด้วยเสียงลมหวีดหวิวสายหนึ่ง
เมื่อเอียงศีรษะมอง
ปราณดาบสีแดงชาดสายหนึ่งก็ฟันฟาดตรงมาทางเขาแล้ว ส่วนเงาร่างของเสิ่นล่างยิ่งติดตามหลังปราณดาบมาติด ๆ ความเร็วไม่ได้ช้ากว่าเขาเลยแม้แต่น้อย
ต่อให้เขาเร็วกว่านี้ ก็หาได้เร็วเท่าปราณดาบสายนี้ไม่
“รังแกกันเกินไปแล้ว”
ติงไคซานตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยว หมุนตัวกลับโดยพลัน ดรรชนีทั้งสิบดีดออกรัวๆ ดรรชนีพุ่งออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
ลมดรรชนีสายแล้วสายเล่าพุ่งออกจากนิ้วอย่างรวดเร็ว หมายจะต้านทานดาบนี้ไว้
ติ๊ง