บทที่ 76: สหายที่ดี

บทที่ 76: สหายที่ดี

แสงตะวันเพิ่งคล้อยผ่านเที่ยง เรือนน้อยเงียบสงบ

อวี้เฉินเสวี่ยย้ายหนังสือเรื่องเล่าที่เฉินเยี่ยนฝานวางไว้ข้างหัวเตียงมายังโต๊ะไม้เล็กใต้ต้นบีปา แล้วพลิกอ่านไปทีละหน้า

มิรู้หน่ายใช้เส้นพลังวิญญาณม้วนพันไม้กวาดไม้ไผ่เก่า กำลังกวาดลานอย่างเป็นงานเป็นการ ฝักกระบี่ลอยอยู่กลางอากาศ เส้นพลังวิญญาณรัดด้ามไม้กวาดให้กวัดแกว่งไปมา กิ่งไผ่ครูดผ่านพื้นศิลาเขียว ส่งเสียงซ่าๆ เบาๆ