บทที่ 75: มิใช่กระบี่ที่ดี

บทที่ 75: มิใช่กระบี่ที่ดี

ยามตะวันคล้อยไปทางทิศตะวันตก เฉินเยี่ยนฝานกล่อมอวี้เฉินเสวี่ยจนหลับสนิท

นางขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม กอดหมอนของเขาไว้ในอ้อมแขน ลมหายใจแผ่วเบาและสม่ำเสมอ

เฉินเยี่ยนฝานนั่งอยู่ข้างเตียงครู่หนึ่ง กระทั่งแน่ใจว่านางหลับสนิทแล้ว จึงค่อยๆ ย่องออกจากห้อง ปิดประตูให้เรียบร้อย แล้วเดินไปยังลานเรือน