บทที่ 52: ภรรยา

บทที่ 52: ภรรยา

ใต้เชิงเขา ลมยามค่ำคืนแรงกว่าลมในเมืองหลายเท่า มันพัดกรูลงมาตามทางเขา จนหญ้าคาริมทางลู่ระนาว

อวี้เฉินเสวี่ยยืนอยู่ใต้ต้นห้วยเก่าแก่ข้างซุ้มประตู นางหดคอพลางกอดฝักกระบี่ไม้จื่อถานในอ้อมแขนแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย