บทที่ 50: อิ่มท้องหรือไม่?

บทที่ 50: อิ่มท้องหรือไม่?

เมื่ออวี้เฉินเสวี่ยตื่นขึ้น ฟ้าก็สว่างจ้าแล้ว

แสงอาทิตย์ส่องผ่านกระดาษกรุหน้าต่างเข้ามา นางพลิกตัวแล้วเอื้อมมือไปคลำข้างกายตามความเคยชิน…ว่างเปล่า ทั้งยังเย็นชืด

นางกอดผ้าห่มพลางลุกขึ้นนั่ง เหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง เส้นผมยุ่งเหยิงจากการนอน มีปอยผมสั้นชี้อยู่ข้างใบหู แต่นางก็คร้านจะจัดให้เข้าที่

มิรู้หน่ายพิงอยู่ในฝักกระบี่ข้างหัวเตียง เส้นพลังวิญญาณจากร่องฝักกระบี่ค่อย ๆ ลอยมาหานาง ก่อนจะหมุนวนรอบนิ้วมือหนึ่งรอบ