บทที่ 35: ขี้เหนียว

บทที่ 35: ขี้เหนียว

“ในอนาคตคนที่เจ้าต้องดูแลมีมากมาย จะถึงคราวของข้าหรือ? เจ้าก็เอาแต่หลอกลวงผู้คน”

อวี้เฉินเสวี่ยนึกถึงภาพเหล่านั้นในความฝัน เขาย่างเท้าทลายห้วงมิติขึ้นสู่แดนเบื้องบน โดยมีหญิงงามรายล้อมอยู่ข้างกายมากมาย

เฉินเยี่ยนฝานไม่ได้โต้เถียงกับนาง เขาก้มมองน้ำยาในชามซึ่งยังเหลืออยู่กว่าครึ่ง ก่อนยกชามขึ้นดื่มเองหนึ่งอึก