บทที่ 34: คำสัญญา

บทที่ 34: คำสัญญา

เฉินเยี่ยนฝานมองนาง วางชามยากลับลงบนโต๊ะ แล้วขยับเข้ามาอีกครึ่งชุ่น ก่อนจะเริ่มนับนิ้วอย่างจริงจัง

“เหตุใดเจ้าจึงไม่ติดค้างข้า? ข้าอุ้มเจ้าออกมาจากจวนสกุลอวี้ เดินทางมาไกลถึงเพียงนั้น ขาไม่เมื่อยหรือ? ค่าแบกหามไม่ต้องจ่ายหรือ? ค่าหาหมอไม่ต้องจ่ายหรือ?” ทุกครั้งที่เขานับนิ้ว เขาจะเหลือบมองนางครั้งหนึ่ง