กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 24: ศาสตราเทพยอมรับภรรยา
อวี้เฉินเสวี่ยนอนพาดอยู่บนร่างเขา ลมหายใจค่อยๆ สม่ำเสมอและยาวขึ้น เดิมนิ้วมือยังคงกำชายเสื้อของเขาไว้ ทว่าหลังหลับไปก็คลายแรงลง แขนจึงห้อยตกอย่างอ่อนแรง หลังมือร่วงพ้นขอบเตียง ปลายนิ้วลอยค้างอยู่กลางอากาศ
ในยามนั้นเอง มิรู้หน่ายซึ่งอยู่บนโต๊ะและถูกเก็บเข้าฝักก็สั่นไหวเบาๆ ครั้งหนึ่ง
ไร้ซึ่งเสียงใด มีเพียงแสงสีแดงเส้นบางยิ่งสายหนึ่งไหลออกมาจากรอยแยกระหว่างฝักกระบี่ ราวกับถูกบางสิ่งชักนำ มันค่อยๆ เลื้อยผ่านพื้นโต๊ะ ผ่านขอบเตียง แล้วพันรอบข้อมือของอวี้เฉินเสวี่ยที่ห้อยอยู่นอกขอบเตียง