บทที่ 18: ชิวถังปลอบโยน

บทที่ 18: ชิวถังปลอบโยน

ชิวถังค่อยๆ เดินไปนั่งลงข้างเตียงอย่างเบามือ อวี้เฉินเสวี่ยยังคงห่อตัวอยู่ในผ้าห่ม เผยให้เห็นเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่จ้องมองเพดานมุ้งอย่างเหม่อลอย

“คุณหนู...” เสียงของชิวถังแผ่วเบาและนุ่มนวล “ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ เป็นคนธรรมดาก็เป็นคนธรรมดา ชิวถังเองก็เป็นคนธรรมดา บนโลกนี้มีผู้บำเพ็ญเซียนอยู่กี่คนกัน? ชาวเมืองชิงหยางของเราหลายแสนคน เก้าสิบเก้าส่วนในร้อยล้วนเป็นคนธรรมดา มิใช่ยังใช้ชีวิตกันอย่างดีอยู่หรือ”