เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 589 สวมฉลองพระองค์สีเหลือง
"เห็นด้วย? คัดค้าน?"
สุรเสียงของจักรพรรดิไท่เซียวอยู่สูงส่งเหนือสรรพสิ่ง กล่าวอย่างเย็นเยียบเคร่งขรึม "ตงหวัง ครานี้เจ้าฉวยโอกาสที่จื้อจุนตกค้างอยู่ในมหาอนธการจักรวาล เปิดฉากเข่นฆ่าสังหารหมู่ สังหารพวกพ้องร่วมราชสำนัก ละเมิดมรรคาฟ้าดินขั้นอุกฤษฏ์ อย่าว่าแต่คิดจะสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิก้าวขึ้นสู่บัลลังก์เลย แม้แต่การจะมีชีวิตรอดต่อไปยังเป็นความเพ้อฝันเสียด้วยซ้ำ"
จักรพรรดิเชวี่ยหลินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ตวาดเสียงดังกึกก้อง "เจ้าเข่นฆ่าตี้จวินและหยวนจวินอย่างโหดเหี้ยม ไร้ซึ่งศีลธรรมและขอบเขต ฟ้าดินเทพเซียนล้วนเคียดแค้นชิงชัง ทุกคนล้วนมีสิทธิ์ลุกขึ้นมาประหารเจ้าได้!"
จักรพรรดิหยางหลงกล่าวอย่างเรียบเฉย "เมิ่งหลง จักรพรรดิเซียนทุกยุคทุกสมัยที่ผ่านมา ไม่มีผู้ใดได้อำนาจมาจากการเข่นฆ่าพวกพ้องร่วมราชสำนัก แม้แต่พ่อของเจ้าก็เป็นเช่นนั้น เพราะเขามีคุณธรรมและเชื่อฟัง ตำแหน่งจักรพรรดิเซียนจึงเป็นของเขา"
ในระหว่างที่สนทนากันอยู่นั้น ตงหวังได้เคลื่อนตัวมาอยู่เบื้องหน้าของเก้าจักรพรรดิแล้ว ต้งยวนทั้งเก้าหมุนวนร่ายรำอยู่รอบกาย พลังมรรคอันพิศวงเก้าสายปะทุทะลักออกมาจากต้งยวน หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเขาอย่างไม่ขาดสาย
วิชาที่เขาฝึกปรือคือทัศนมรรคมหาศูนยตาพิฆาตสิบประการ ต้นกำเนิดของวิชานี้มาจากชิงเสวียน ถ่ายทอดสู่เซียนตี้ผู้เป็นบิดา และเซียนตี้ถ่ายทอดต่อมายังเขา