เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 581 อย่าได้ทะยานเซียน
ก่อนหน้านี้จู่เสินมิเคยสัมผัสได้เลยว่าในแดนมนุษย์อันมืดมิดจะมีวิถีสวรรค์อื่นดำรงอยู่อีก จวบจนกระทั่งบัดนี้จึงได้สัมผัสรับรู้ พลังแห่งวิถีสวรรค์สายนั้นกำลังตื่นขึ้น ลึกล้ำดุดันโอหัง ยิ่งสูงส่งกว่าวิถีสวรรค์แห่งแดนมนุษย์เสียอีก!
วิถีสวรรค์แห่งแดนมนุษย์อันมืดมิดมิได้อยู่ในการควบคุมของพระองค์ ซ้ำยังอยู่นอกเหนือความเข้าใจของพระองค์อีกด้วย!
พระองค์คือเทพเจ้าที่เก่าแก่โบราณที่สุด คือหยวนเสินแห่งจักรวาล คือวิญญาณแห่งห้วงดารา คือแสงจิตอมตะแต่กำเนิด ตราบใดที่มีขอบเขตดาราจักร ย่อมมีมรรคาของพระองค์สถิตอยู่
ทว่า วิถีสวรรค์แห่งแดนมนุษย์อันมืดมิด กลับมิได้เป็นของพระองค์ นี่แสดงให้เห็นเพียงประการเดียวว่า วิถีสวรรค์แห่งแดนมนุษย์อันมืดมิด มิได้มาจากจักรวาลแห่งนี้!
"ยามนี้กลับมีคนกำลังข้ามทัณฑ์แห่งวิถีสวรรค์อันมืดมิด หรือว่าจะเป็นสวี่อิ้ง?"
จู่เสินชะงักงัน การที่สวี่อิ้งมาข้ามทัณฑ์ที่แดนมนุษย์ ก็เป็นพระองค์ที่ส่งมาเอง ทว่าจุดประสงค์ที่พระองค์ส่งเขามาก็เพื่อให้เขาข้ามทัณฑ์แห่งวิถีสวรรค์แดนมนุษย์ มิใช่ให้มาข้ามทัณฑ์แห่งวิถีสวรรค์อันมืดมิด!
"เจ้าเด็กบัดซบนั่นคงธาตุไฟเข้าแทรกตกสู่ทางมารแล้วเป็นแน่!"
จู่เสินกริ้วจัด ในใจร้อนรนเป็นฟืนเป็นไฟ เกรงว่าสวี่อิ้งจะถลำลึกเข้าสู่วิถีมาร จึงคิดจะลุกขึ้นไปตามหาสวี่อิ้ง
"ข้าซ่อนเร้นไอปราณอย่างสมบูรณ์ ก็น่าจะสามารถต้านทานการบดขยี้ของวิถีสวรรค์อันมืดมิดได้ ตามหาเขาเจอ แล้วพาเขากลับมา!"