เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 579 ชิงเสวียนต้องตาย
ในความมืดมิด ชายหนุ่มผู้หนึ่งก้าวย่างเข้ามา ดูภายนอกมีอายุเพียงราวสามสิบเศษ สวมชุดยาวสีเขียวเข้มแกมดำ ดูทะมัดทะแมงยิ่งนัก เบื้องหลังศีรษะมีต้งยวนทรงรีวงหนึ่ง
พลังของต้งยวนนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่ง อบอวลไปด้วยพลังแห่งเต๋าอันลึกล้ำสุดหยั่ง ภายในต้งยวนมีทัศนียภาพเต๋าอันแตกต่างกันหลากหลายชนิดลอยละล่องอยู่
ทัศนียภาพเต๋าเหล่านี้มีสองสามแห่งที่คล้ายคลึงกับทัศนียภาพเต๋าแห่งแดนไท่ซวี ทว่าส่วนที่เหลือนั้นแตกต่างจากสิบทัศนียภาพไท่ซวีโดยสิ้นเชิง คาดว่าคงเป็นวิถีการบำเพ็ญเพียรระดับจื้อจุนอีกรูปแบบหนึ่ง
สวี่อิ้งกวาดสายตามองจื้อจุนหนุ่มผู้นี้ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า คิดในใจว่า "เขาคือเจ้าของจานหยกคืนสู่วิถีอย่างนั้นหรือ?"
จานหยกคืนสู่วิถีคือสมบัติวิเศษระดับจื้อจุนชิ้นแรกที่เขาสัมผัส ภายในจานแฝงไว้ด้วยลมปราณแห่งการสรรค์สร้างสายหนึ่ง ซึ่งเพียงพอจะสรรค์สร้างสรรพสิ่งขึ้นมาได้
สมบัติชิ้นนี้เพิ่งปรากฏร่องรอยครั้งแรกในระยะหลังที่โลกหยวนโซ่ว นักพรตเชียนฮ่วนรับคำสั่งจากตงหวัง คิดจะปลุกเผ่าปีศาจโบราณในดวงอาทิตย์ให้ฟื้นคืน เพื่อทำลายล้างโลกหยวนโซ่ว สร้างภาพลวงตาว่าแดนมารบุกรุก
ทว่าก่อนหน้านั้น ตงหวังก็ได้เที่ยวจุดไฟยุยงไปทั่วทุกหนแห่ง อาศัยจานหยกคืนสู่วิถี ปลุกมหาเต๋าฟ้าดินแห่งยุคโบราณกาลให้ฟื้นคืนขึ้นมาทั่วสารทิศ ถึงกับปลุกสี่อริยะแห่งเป่ยจี๋ในยุคโบราณกาลขึ้นมา เพื่อใช้สิ่งนี้สร้างกระแสว่าเซียนตี้ไร้คุณธรรม ตลอดจนก่อความวุ่นวายในแดนเบื้องล่าง สร้างเรื่องราวหายนะ