เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 556 หัวใจแห่งราษฎรดื้อรั้น
ตี้จวินและเทียนจุน ในยามนี้กลับมาพบกันบนแพเซียนของเสี่ยวสี่เซียน ทำให้นางอดไม่ได้ที่จะแบกรับแรงกดดันมหาศาล
คนทั้งสองล้วนเป็นบุคคลสำคัญแห่งราชสำนักเซียน
ตี้จวินคือประมุขแห่งตี้จวินทั่วหล้า เหวินชวี อู่ชวี จงอี๋ เล่อหลี่ กวงลู่ และเหล่าตี้จวินทั้งหลายล้วนอยู่ใต้การบังคับบัญชาของเขา แม้ส่วนใหญ่จะเป็นตำแหน่งว่างที่มิได้กุมอำนาจ ทว่าศักดิ์ฐานะกลับสูงส่งถึงขั้นขุนนางชั้นเอก
ส่วนเทียนจุนคือหัวหน้าแห่งหกกระทรวง เทียนจุนอีกห้ากระทรวงล้วนต้องยึดถือคำสั่งของเขาเป็นหลัก อีกทั้งเทียนจุนยังกุมอำนาจดูแลมหาทัณฑ์สวรรค์ ผู้ก้าวผ่านด่านเคราะห์เหินเวหาทั่วใต้หล้าล้วนต้องกราบเข้าสำนักเขา ขนานนามตนเองว่าเป็นศิษย์
กิจการของเสี่ยวสี่เซียนจัดอยู่ในเขตแดนสีเทา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับขุนนางใหญ่ทั้งสองแห่งราชสำนักเซียน ย่อมมิอาจห้ามความหวาดหวั่นใจได้
ตี้จวินจัดวางสุราบนแพเซียนเรียบร้อยแล้ว ไร้ซึ่งกับแกล้มใด ดูเรียบง่ายยิ่งนัก เทียนจุนเองก็ไม่เกรงใจเขานั่งลงบนพื้น ตี้จวินนั่งลงฝั่งตรงข้าม รินสุราให้เขาพลางเอ่ยขึ้น “คนพายเรือ ออกเรือได้แล้ว”
เสี่ยวสี่เซียนสะกดข่มความไม่สงบในใจ ขับเคลื่อนแพเซียน แล่นมุ่งหน้าสู่ช่วงล่างของแม่น้ำสวรรค์เทียนเหอ