เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 532 ฝันหวนสู่อารามเอ้อร์หลาง
สวี่อิ้งได้ยินเสียงนี้ ทั้งตกใจทั้งยินดี "อู้คงเต๋าเหริน?"
เขามองตามเสียงไป ทว่ากลับไม่เห็นเงาร่างของอู้คงเต๋าเหริน คาดว่าอู้คงเต๋าเหรินคงมิได้อยู่ในมณฑลเต๋าแห่งนี้ เป้าหมายสำคัญอันดับแรกในการมาของเขาในครั้งนี้ ก็คือตามหาอู้คงเต๋าเหริน เชิญเขาไปดูว่าดอกไม้ประหลาดแห่งแม่น้ำสวรรค์คือจินเซียนนอกรีตเซียวหลานซานหรือไม่ เป้าหมายรองจึงเป็นเก้าผลัดเสวียนกง
ก่อนหน้านี้เขายังกังวลว่าฉางเซิงตี้จะมาถึงที่นี่
สุนัขดำตัวใหญ่ระแวดระวังขึ้น "เจ้าลิง? มันยังไม่ตายอีกหรือ? มันมาที่สุสานเซียนของเอ้อร์เยี่ยทำไมกัน? เจ้าลิงเวร ตั้งแต่เมื่อใดถึงได้มาทำมาหากินด้วยการขุดสุสานขุดหลุมศพ?"
สวี่อิ้งกะพริบตาปริบๆ หยั่งเชิงถาม "พี่เทียน ท่านรู้จักอู้คงเต๋าเหรินด้วยหรือ?"
สวี่อิ้งและเสี่ยวเทียนจุนได้ยินสุนัขดำตัวใหญ่เอ่ยอย่างไม่แยแส "ในอดีตข้าเคยประมือกับมัน เกือบกัดขาของมันขาดไปข้างหนึ่ง จับกุมมันส่งขึ้นแท่นประหารเซียน ก็แค่นั้นเอง"
สวี่อิ้งและเสี่ยวเทียนจุนต่างตื่นตะลึง ทั้งสองล้วนรู้สึกว่ามันกำลังคุยโวโอ้อวด
สุนัขดำตัวใหญ่ร้อนใจขึ้น ไล่ตามเสียงของอู้คงเต๋าเหรินไป ร้องบอก "ไม่เชื่อประเดี๋ยวพวกเจ้าไปถามมันด้วยตัวเองเลย ว่ามันเคยโดนข้ากัดไปทีหนึ่งจนล้มกลิ้งใช่หรือไม่?"