เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 517 เต๋าร่ำไห้
สวี่อิ้งก้าวเดินออกจากราชรถจักรพรรดิ เห็นเพียงตงหวังได้ไกลห่างออกไปแล้ว ไร้ร่องรอยให้พบเห็น
"ครานี้ที่เขาเข้ามาเป็นเพียงร่างแยก พลังการคำนวณย่อมด้อยกว่าร่างจริงมาก มิเช่นนั้นหากคำนวณสักเล็กน้อย... ก็ยังคงคำนวณไม่ออกอยู่ดี"
สวี่อิ้งเงยหน้าเหลือบมองอิ๋งโจวแวบหนึ่ง ป้าหมอดูนั่งอยู่ภายในวังหมีถัว ใบหน้าเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล แววตาทอประกายตื่นเต้นระยิบระยับ
คนในวงการเดียวกันย่อมเป็นไม้เบื่อไม้เมา สตรีผู้นี้ไม่ยอมจำนนต่อตงหวัง อยากจะประลองกับเขามานานแล้ว เพื่อดูว่าผู้ใดกันแน่คือเทพคำนวณอันดับหนึ่งใต้หล้า ร่างแยกของตงหวังอยู่ที่นี่ อย่าได้หวังว่าจะคำนวณข้อมูลที่ถูกต้องออกมาได้เลย!
"เมื่อมีป้าหมอดูอยู่ ต่อให้เขาจะคำนวณอย่างไร ข้าก็ล้วนเป็นพวกเดียวกับชิงเฟิงและหมิงเย่ว์ ทว่าข้ายังคงเป็นคนรักษาคำพูด ย่อมยังคงจะช่วยเสริมแรงให้ตงหวังสักสายหนึ่ง"
สวี่อิ้งลอบเอ่ยในใจว่าน่าเสียดาย หากร่างแยกของตงหวังยอมอยู่ต่อ ตนเองช่วยรักษาแขนขาทั้งสามข้างให้เขา ก็นับว่าได้ช่วยเสริมแรงให้เขาสายหนึ่ง ถือเป็นการทำตามสัญญาแล้ว
รอจนกระทั่งต้นโสมคนปรากฏสู่โลก ยามที่ตนเองแย่งชิงผลเต๋าก็ถือโอกาสกำจัดเขาไปเสีย ย่อมมิได้เสียมิตรภาพแห่งพันธมิตรแต่อย่างใด
"เซียนจู่ คนที่เรียกใช้สมบัติวิเศษจื้อจุนผู้นั้นกำลังเข่นฆ่าล้างบางอย่างบ้าคลั่ง พวกเรารีบไปกันเถิด!" ป้าหมอดูเร่งเร้า