เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 479 หนึ่งถังกวาดล้างไอปีศาจสิ้น
ท่ามกลางราตรีมืดมิด หมู่ดาวเร้นหาย เหลือเพียงจันทราสีแดงคล้ำสองดวงลอยอยู่กลางเวหา
สายตาคู่แล้วคู่เล่าต่างจับจ้องไปยังจันทราโลหิตสองดวงนี้ ราตรีแห่งแดนบรรพชนเผ่าปีศาจ อบอวลด้วยบรรยากาศประหลาดพิกลสายหนึ่ง
การคัดเลือกจักรพรรดิปีศาจยังมิทันเริ่มขึ้น ทว่าในแดนบรรพชนเผ่าปีศาจกลับมีคลื่นใต้น้ำซัดส่าย ใต้ผิวน้ำซุกซ่อนไอสังหารอันเย็นยะเยือก
ทุกคนเห็นเพียงเงามืดขนาดยักษ์บนท้องฟ้าอันมืดมิดเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ เลือนราง จันทราโลหิตเคลื่อนที่ เงามืดก็เคลื่อนที่ตามไปด้วย
ทว่าฟ้าดินมืดสลัว มองไม่ออกว่าสิ่งนั้นแท้จริงคือสิ่งใด
ทันใดนั้น จันทราโลหิตสองดวงพลันพุ่งดิ่งลงสู่เบื้องล่างอย่างดุดัน สิ่งที่ร่วงหล่นลงมาพร้อมกับจันทราโลหิตยังมีขุนเขาดั่งหยกสีเหลืองยอดแล้วยอดเล่า ขุนเขาเสียดสีกับชั้นบรรยากาศ กระทั่งบังเกิดเป็นประกายเพลิง!
ครั้นประกายเพลิงสว่างไสวขึ้น จึงเห็นว่าขุนเขาหยกเหลืองเหล่านั้นมิใช่ภูเขา หากแต่เป็นฟันหนาเตอะดั่งยอดเขาซี่แล้วซี่เล่า!
นี่คือปากมหึมาที่ใหญ่พอจะครอบคลุมวังเต้าจี้กงทั้งหลัง ตกลงมาจากฟากฟ้า หมายจะกลืนกินวังเต้าจี้กงลงสู่ท้อง!
อานุภาพดุร้ายอันเชี่ยวกรากซัดสาดไปถึงที่ใด เหล่านางกำนัลในวังเต้าจี้กงต่างถูกกดดันจนคืนสู่ร่างจริงในชั่วพริบตา กลายสภาพเป็นสัตว์ปีศาจนานาชนิด ตื่นตระหนกสุดขีด หมอบกราบสั่นเทาอยู่กับพื้น!