เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 478 อ่านตำราในค่ำคืนพายุฝน
พอหยวนชีเอ่ยวาจานี้ออกมา สวี่อิ้ง จินปู้อี๋ และต้าจงต่างหยุดชะงักลง หนอนมารดาเองก็ผงกหัวขึ้นอย่างกระตือรือร้น ดวงตาเป็นประกาย จ้องมองหยวนชีเขม็ง
สวี่อิ้งเอียงคอเอ่ยว่า "ท่านปู่จง ท่านเจ็ดมิได้โดนซ้อมมานานแล้วใช่หรือไม่?"
ต้าจงทำเป็นทองไม่รู้ร้อนเอ่ยว่า "ใช่แล้ว ตั้งแต่ข้าสู้เขาไม่ได้ เขาก็มิเคยโดนซ้อมอีกเลย"
หนอนมารดากระพือปีกสองสามที แสดงออกว่ารอคอยให้หยวนชีโดนซ้อมอย่างใจจดใจจ่อ
หยวนชีท่วงท่าสง่าผ่าเผย ระดมพลังเลือดลม หกถ้ำสวรรค์ใหญ่ด้านหลังหมุนวน เผยให้เห็นหกสีสันที่แตกต่างกัน
ท่ามกลางหกถ้ำสวรรค์ใหญ่ ปรากฏวิญญาณยุทธ์งูใหญ่ ยาวกว่าพันลี้ ร่างขดตัวอยู่ในความว่างเปล่า สองตามีประกายแสงดุจประกายอัสนี เกล็ดงูทั่วร่างประหนึ่งเกล็ดมังกรไร้สี สะท้อนแสงเจ็ดสี ระหว่างเขาสองข้างด้านหลังศีรษะรวบรวมหยินหยาง ก่อเกิดเป็นแผนภูมิไท่เก๊กม้วนหนึ่ง ซุกซ่อนความมหัศจรรย์แห่งการรังสรรค์เอาไว้!
สวี่อิ้งโห่ร้องชื่นชมคราหนึ่ง "ท่านเจ็ดวางท่าได้ยอดเยี่ยมไร้ที่ติ!"
หยวนชีกระหยิ่มยิ้มย่อง เอ่ยกับหลิงซืออี้ว่า "นังปีศาจ ข้าบอกว่าจะยอมให้เจ้าสามกระบวนท่า ย่อมไม่ผิดคำพูดเด็ดขาด!"
หลิงซืออี้ตวาดแหวคราหนึ่ง ทะยานขึ้นสู่เวหา ด้านหลังมีหมอกเมฆปกคลุม มีวิญญาณยุทธ์ดั่งมังกรประหนึ่งงูเหลือม ใหญ่โตมโหฬารยิ่งกว่าวิญญาณยุทธ์ของหยวนชี ซ่อนเร้นอยู่ในความว่างเปล่า