เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 468 ความลับของปิ่นปักผม
"ท่านแม่อยู่ในแดนเซียนรึ?"
สวี่อิ้งกุมปิ่นปักผมไว้ ความทรงจำอันเก่าแก่ช่วงนี้ผุดพรายขึ้นมา สะกิดสายใยในหัวใจของเขา
"ฟางซงหวยเคยกล่าวว่า มันไล่ล่าสังหารท่านแม่ ไล่ล่าไปจนถึงโลกฝูชิง จึงค่อยคลาดสายตาร่องรอยของท่านแม่ไป ท่านแม่หลบหนีจากการตามล่า และทะยานสู่แดนเซียนได้อย่างไรกัน?"
เขาต้องการได้ความทรงจำมากกว่านี้ ทว่าในผนึกสิบหกอักษรยังมีอีกห้าอักษรที่มิได้รับการปลดผนึก หากห้าอักษรนี้ยังมิถูกคลายออก เขาก็ยากที่จะปลดล็อกความทรงจำทั้งหมดในชาติแรกได้อยู่ดี
"คนที่นำปิ่นปักผมมามอบให้นั้นน่าสงสัยยิ่งนัก!"
สวี่อิ้งเค้นความทรงจำช่วงนี้ขึ้นมา หวังจะมองหน้าตาของผู้นำส่งปิ่นปักผมให้ชัดเจน ทว่ากลับไม่อาจมองเห็นชัดเจนได้ คิดในใจว่า 'หากท่านแม่อยู่ในแดนเซียน เช่นนั้นคนผู้นี้ลงมาจากแดนเซียน แล้วนำปิ่นปักผมเล่มนี้ลงมาได้อย่างไร?'
เซียนธรรมดาคิดจะลงมาจากแดนเซียน จำต้องตัดทอนตบะของตนเอง การลงสู่โลกเบื้องล่างแต่ละครั้ง สูญเสียมหาศาล ส่วนมนุษย์ธรรมดาย่อมไม่มีทางไปมาหาสู่ระหว่างแดนเซียนได้อยู่แล้ว
มีเพียงคนในราชสำนักเซียน ซ้ำยังต้องเป็นเซียนที่รับผิดชอบตำแหน่งสำคัญ จึงจะสามารถไปมาระหว่างสองภพเซียนและมนุษย์ได้ เช่นหกกรมแห่งราชสำนักเซียน
ทว่าหกกรมแห่งราชสำนักเซียนจะไปมาระหว่างสองภพ ก็หาใช่จะมาก็มาจะไปก็ไปได้ตามใจชอบไม่ มิเช่นนั้นในโลกเบื้องล่างคงเกลื่อนกลาดไปด้วยขุนนางเซียนที่ลงมาจุติแล้ว