เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 410 ตี้จื่อจินปู๋อี๋
จินปู๋อี๋ก็ล่วงรู้ว่าสถานการณ์คับขัน จึงรีบตั้งใจเงี่ยหูฟัง ในอดีตเขาไม่เคยสัมผัสกับวิชาฝึกปราณมาก่อน มีเพียงเมื่อไม่กี่ปีนี้จึงได้เรียนรู้ 《คัมภีร์มหาตะวัน》
สำหรับการบำเพ็ญเพียรแล้ว ความจริงเขาไม่ประสีประสาแม้แต่น้อย
นี่ก็เป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ทำให้เขาเรียนรู้วิชาได้ช้ากว่าผู้อื่นทั้งหมด
ทว่าวิชาที่เสียงนั้นถ่ายทอดกลับเป็นวิชาในยุคโบราณกาล แตกต่างจากวิชาฝึกปราณโดยสิ้นเชิง เดิมทีเขาน่าจะเรียนรู้ได้ยากยิ่ง ทว่าเอ่ยไปก็น่าประหลาด วิชาที่เสียงนั้นถ่ายทอดเขากลับฟังเพียงคราเดียวก็เข้าใจ เมื่อฟังเข้าใจแล้วก็สามารถบำเพ็ญเพียรได้ทันที
คัมภีร์มหาตะวันยังคงเป็นวิชาที่เน้นการฝึกปราณเป็นหลัก มีร่องรอยการฝึกปราณของเผ่ามนุษย์อย่างชัดเจน ทว่าเคล็ดวิชาตงหวงผิงเทียนที่เสียงนั้นถ่ายทอดแก่เขา กลับประหนึ่งออกแบบมาเพื่ออีกาทองคำโดยเฉพาะ มิได้เกี่ยวข้องอันใดกับการฝึกปราณของเผ่ามนุษย์แม้แต่น้อย!
จินปู๋อี๋ถึงกับรู้สึกว่า คัมภีร์มหาตะวันถูกดัดแปลงเป็นวิชาเผ่าปีศาจบนพื้นฐานของวิชาเผ่ามนุษย์ จึงยากที่จะหลุดพ้นจากพันธนาการแห่งวิชาเผ่ามนุษย์
วิชานี้มิอาจสำแดงพลังความสามารถของเผ่าปีศาจออกมาได้อย่างถึงที่สุด
เคล็ดวิชาตงหวงผิงเทียนน่าจะถูกบัญญัติขึ้นโดยยอดฝีมือขั้นสูงแห่งเผ่าพันธุ์อีกาทองคำในเผ่าปีศาจ มิได้เกี่ยวข้องอันใดกับเผ่ามนุษย์แม้แต่น้อย ยามที่ขับเคลื่อนวิชานี้ เขาถึงกับรู้สึกได้ว่าสายเลือดอีกาทองคำในกายของตนทวีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเรื่อยๆ!