เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382 ผู้เก็บเกี่ยวขั้นสูงสุด
"จงหนีออกจากฟากฝั่งรึ?"
สวีอิ้งไม่เข้าใจความหมาย จึงรีบตะโกนเสียงดังว่า "สหายเต๋าท่านนี้ หรือว่าเจ้าอยู่ในฟากฝั่ง ต้องการจะหลบหนีออกจากฟากฝั่งหรือ?"
เสียงของเขาดังออกไป ทว่าก็ไม่รู้ว่าพระหนุ่มรูปนั้นจะได้ยินหรือไม่
พระหนุ่มรูปนั้นคล้ายกับถูกแช่แข็งอยู่ในกาลเวลา นิ่งสนิทไม่ไหวติง บนใบหน้ามีคราบน้ำตาเกาะกุม
เสียงของเขาถูกเปล่งออกมาตั้งแต่เนิ่นนานมาแล้ว กระทั่งถึงบัดนี้จึงส่งผ่านมาถึงโสตประสาทของสวีอิ้ง และเสียงของสวีอิ้งที่ส่งผ่านไป ไม่รู้ว่าจะล่วงเลยไปเมื่อใดจึงจะเข้าหูเขา กว่าที่เขาจะตอบสนอง ก็ไม่รู้อีกว่าต้องผ่านไปนานเท่าใด
สวีอิ้งยื่นมือไปทางเขา คิดจะลองดูว่าสามารถคว้าจับมือของเขาได้หรือไม่ ทันใดนั้น ความมืดมิดพลันแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ พังทลายลงในพริบตา
ตรงหน้าของสวีอิ้งมีแสงสว่างนับไม่ถ้วนพวยพุ่งขึ้นมา ถูกพลังประหลาดสายหนึ่งดึงรั้งกลับมา จากภาพลวงตากลับคืนสู่ความเป็นจริง เห็นเพียงยอดเขาซวีหมีในความมืดมิดและพระหนุ่มรูปนั้นยิ่งมายิ่งห่างไกลออกไป
สวีอิ้งตกตะลึงสงสัยไม่แน่ชัด เนิ่นนานมิได้ขยับเขยื้อน
"เขาเตือนให้ข้าหนีออกจากฟากฝั่ง หรือว่าต้องการให้ข้าช่วยเขาหนีออกจากฟากฝั่งกันแน่?"