เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 368 ความน่าสะพรึงกลัวอันยิ่งใหญ่ในเวยซวี
"ข้าอยู่ในสังสารวัฏ คงเกิดปัญหาขึ้นบ้างกระมัง บางทีโลกใบนี้อาจเป็นโลกต่างมิติ หรือไม่ยามข้าอยู่ในสังสารวัฏก็ได้เปลี่ยนแปลงเส้นเวลา ส่งผลให้อนาคตในยามนี้ มิใช่อนาคตในห้วงกาลอวกาศเดิมที่ข้าเคยอยู่"
เสี่ยวเทียนจุนลังเลอยู่ชั่วครู่ คิดในใจว่า "มิเช่นนั้น ยามข้าตื่นขึ้นมาจากความตาย ไฉนจึงมีท่านอาศิษย์ที่เรียกตัวเองว่า 'ท่าน' โผล่มามากมายปานนี้เล่า?"
ประสบการณ์ของเขาในสังสารวัฏลึกล้ำพิสดารเกินไป จนกระทั่งบัดนี้เขายังคงมึนงงสับสนอยู่บ้าง ไม่ค่อยอยากจะเชื่อประสบการณ์ของตนเองเท่าใดนัก
หยวนชีกับระฆังใหญ่ดีใจระคนยินดีไม่หยุด การมีหลานศิษย์คนโตที่เก่งกาจถึงเพียงนี้โผล่มาเฉยๆ ทำให้มีที่พึ่งอันยิ่งใหญ่ในแดนปีศาจ ย่อมมีประโยชน์มากมายมหาศาล
งูหนึ่งตัวระฆังหนึ่งใบติดตามเสี่ยวเทียนจุน หยวนชีกล่าวว่า "อาอิ้งอยู่ข้างบน ใต้ประตูด่านสวรรค์บานนั้น เขาพิทักษ์วังฮุ่นหยวนเข้าปะทะกับราชาเซียนอย่างหักหาญ ได้รับบาดเจ็บสาหัส"
"อาอิ้ง?" เสี่ยวเทียนจุนสงสัย
"ก็คือชื่อเล่นของสวีอิ้งน่ะ"
หยวนชีอธิบาย "เมื่อก่อนตอนที่เขาจับงู คนในหมู่บ้านล้วนเรียกเขาว่าอาอิ้ง"
"จับงู?" เสี่ยวเทียนจุนเหลือบมองมัน คิดในใจว่า "หรือว่าจะจับอาที่เป็นงูมาให้ข้า? แต่ว่าไฉนจึงแซ่หนิวเล่า?"