เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364 ข้าจะฆ่าเจ้า สวีอิ้งก็ช่วยเจ้าไม่ได้!
เต่าเทพเสวียนอู่แบกรับเขาเซียนเผิงไหลอันมหึมาคอยพิทักษ์อยู่ด้านนอกวังฮุ่นหยวน เสียงคำรามกึกก้องดั่งอัสนี ปากพ่นควันเพลิงและสายฟ้าอันเกรี้ยวกราด ระเบิดซากศพเซียนล้มระเนนระนาดร่างแล้วร่างเล่า
หยวนเทียนกังและเหล่าเซียนอาศัยจังหวะนี้โคจรพลังอภินิหาร แปรเปลี่ยนเป็นสายรุ้งยาว ยกวังฮุ่นหยวนเบื้องล่างขึ้นทั้งหลัง ส่งเข้าไปในเขาเซียนเผิงไหล
เต่าเทพเสวียนอู่ยกขาอันหนาใหญ่ดั่งขุนเขาขึ้น ย่ำเหยียบลงทั้งสี่ทิศ เหยียบย่ำศพเซียนเหล่านั้นจนล้มระเนนระนาดระส่ำระสาย แบกรับทุกคนวิ่งตะบึงไปในแดนร้างจื่อเวยด้วยความเร็วสูงสุดขีด
ด้านหลัง ศพเซียนหลั่งไหลมาดั่งกระแสน้ำคลั่ง ศพเซียนเหล่านี้ยังสามารถเหาะเหินเดินอากาศ อีกทั้งยังใช้วิชาเซียนได้ ลำพังเพียงเต่าเทพเสวียนอู่จะต้านทานไหวได้อย่างไร?
บนเขาเซียน แม้เหล่าเซียนจะมีเพียงราวร้อยกว่าคน ทว่าระดับการบำเพ็ญและพลังฝีมือหาได้ด้อยกว่าเจินเซียน เพียงแต่ถูกจำกัดอยู่ในแดนเซียนเผิงไหล ไม่อาจก้าวออกจากแดนเซียนได้
เงาร่างสายแล้วสายเล่าไหววูบกลางเวหา เหล่าเซียนรวบรวมวิชาอภินิหารวิถีเซียน หยวนเสินผุดปรากฏ สถาปนาเต๋าฉ่างวิถีเซียน โคจรวิชาอภินิหาร สละอาวุธเซียนที่ตนหลอมสร้าง ขับไล่ศพเซียนที่โถมเข้ามาทีละตน
บนขาของเต่าเทพเสวียนอู่ยังมีศพเซียนปีนป่ายขึ้นมาไม่น้อย ป่ายปีนขึ้นสู่แผ่นหลังของเทพอสูรดึกดำบรรพ์ตนนี้ บุกตะลุยเข้าสู่แดนเซียนเผิงไหล
หญิงทรงมิได้ลนลานแม้แต่น้อย จัดสรรกำลังคน ส่งคนไปสกัดกั้น