เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360 จู่ถิงตีโต้
วังฮุ่นหยวนแข็งแกร่งทนทานอย่างยิ่ง วังแห่งนี้คือลานเต๋าของเสี่ยวเทียนจุน ในอดีตเคยเป็นสถานที่ที่สวีอิ้งใช้สั่งสอนลูกศิษย์
พระราชวังถูกสร้างขึ้นบนซากปรักหักพังของพระราชวังในยุคโบราณ ชื่อดั้งเดิมแต่แรกก็เรียกว่าวังฮุ่นหยวนอยู่แล้ว ดังนั้นจึงมิได้เปลี่ยนแม้แต่อักษรเดียว
เสี่ยวเทียนจุนรำลึกถึง "อาจารย์ผู้ล่วงลับ" ยามหลอมสร้างวังแห่งนี้ย่อมทุ่มเทใส่ใจเป็นทวีคูณ หวั่นเกรงว่าจะถูกผู้อื่นทำลาย จึงหลอมสร้างไว้จนแข็งแกร่งทนทานไร้ที่เปรียบ
ปราณกระบี่จูเซียนสายนั้นของสวีอิ้งแทงทะลวงเข้าสู่วัง แล้วระเบิดตูมออก ณ ที่แห่งนั้น แม้จะเป็นปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวปานนี้ ก็ยังไม่อาจทำลายวังฮุ่นหยวนลงได้ มีเพียงประกายกระบี่อันสว่างไสวเจิดจ้ายิ่งยวดที่พวยพุ่งออกมาจากช่องประตู ซี่หน้าต่าง และรอยแยกตามจุดต่างๆ!
แสงกระบี่อันละลานตาสายแล้วสายเล่าร่ายรำว่อนทั่วฟ้า ส่องแสงเจิดจรัสพร่างพราย ชวนให้ผู้คนตาลาย
นอกวัง บรรดายอดฝีมือที่ยังไม่ทันได้หลบหนีไปไกล ยามถูกแสงกระบี่เฉียดผ่านร่าง ก็ล้มฟุบลงอย่างเงียบเชียบ สิ้นใจตายอย่างน่าอนาถ!
แสงกระบี่กรีดผ่าท้องนภา กวาดผ่านผืนแผ่นดิน ทิ้งรอยแยกอันน่าสะพรึงกลัวสายแล้วสายเล่าไว้เบื้องหลัง
ผ่านไปครู่หนึ่ง อานุภาพอันน่าหวาดหวั่นที่แฝงมากับกระบี่เล่มนี้ของสวีอิ้งจึงค่อยมอดดับลงจนหมดสิ้น