เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 348 ยึดร่างเสี่ยวเทียนจุน
เสี่ยวเทียนจุนยังคงยืนอยู่เบื้องหลังของสวีอิ้ง ประหนึ่งไม่ได้ยินคำพูดของชางเยวี่ยเจินเหริน กล่าวเสียงแผ่ว "เจ้ารู้แจ้งวิชาบรรพชนที่ซ่อนอยู่ในรอยประทับแล้วหรือไม่?"
สวีอิ้งมิได้เอ่ยปาก พยักหน้าเงียบๆ
เมื่อครู่ที่เสี่ยวเทียนจุนรับมือการปิดล้อมโจมตีของสำนักอู่เจวี๋ย ตัวเขาอยู่ในภวังค์แห่งความสงบ ผสานเข้ากับรอยประทับที่ตนเองทิ้งไว้เมื่อสี่หมื่นแปดพันปีก่อน รู้แจ้งวิชาบรรพชนจากรอยประทับนั้น
เพราะเขาเข้าสู่สมาธิลึกซึ้งเกินไป ราวกับได้ย้อนกลับสู่วันเวลาเมื่อสี่หมื่นแปดพันปีก่อน จึงมิได้รับรู้ถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกภายนอกแม้แต่น้อย
นี่คือประสบการณ์อันน่าอัศจรรย์คราหนึ่ง
ในชั่วขณะที่เขาหลอมรวมเข้ากับรอยประทับของตนเมื่อสี่หมื่นแปดพันปีก่อน ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างได้หวนคืนกลับมาแล้ว
เขาและรอยประทับรวมเป็นหนึ่ง ดั่งได้กลับกลายเป็นตัวเขาเมื่อสี่หมื่นแปดพันปีก่อนอีกครา!
เขาสัมผัสได้ว่าภายในร่างกายของตน วิชาไท่อีก่อนฟ้ากำลังโคจรเวียนว่าย หกถ้ำสวรรค์บรรพชนนัวขับเคลื่อนอย่างช้าๆ มหาเต๋าฟ้าดินผสานเข้าด้วยกัน ประดุจเต๋ากำลังขับขานก้องกังวาน
ที่นี่ถูกเรียกว่าแท่นเซินเต๋า แท่นหยกสำหรับหยั่งรู้มหาเต๋าฟ้าดิน ตรัสรู้เต๋า ณ ที่แห่งนี้ เต๋าจะกู่ร้องสอดประสานกับเจ้า