เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 343 ซื้อหีบคืนไข่มุก
ในใจสวีอิ้งกระตุกวูบ "ผลบุญที่ชาติแรกสะสมไว้ให้ข้า มาถึงแล้ว! คนผู้นี้เคยพบตัวข้าในชาติแรก!"
สมองของเขาหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง คาดเดาเจตนาในการมาของบัณฑิตอาภรณ์ขาว "ข้ารุดมาถึงวังโต้วซั่ว เขาก็มาถึงที่นี่ ฟังจากถ้อยคำที่เขามีความเคียดแค้นต่อข้าอย่างท่วมท้น หรือว่าจะมาเพื่อสังหารข้า? แต่ฟังจากน้ำเสียงของเขา ชาติแรกของข้าไม่น่าจะทำเรื่องชั่วช้าสามานย์ขัดต่อฟ้าดินอันใด เพียงแต่เขาดูเหมือนจะมีความเคียดแค้นอย่างยิ่ง..."
บัณฑิตอาภรณ์ขาวกล่าวอย่างขออภัย "เป็นข้าที่เสียมารยาทแล้ว เมื่อครู่ข้านึกถึงสหายเก่าผู้นั้น เห็นเจ้าหน้าตาคล้ายเขามาก จึงยากจะสะกดอารมณ์ของตนเอง สิ่งที่ข้าเกลียดที่สุดก็คือการทรยศหักหลัง! จริงสิ พูดคุยมาเนิ่นนาน ยังไม่ทราบนามอันสูงส่งของเจ้าเลย"
สวีอิ้งสงบนิ่งเยือกเย็น ยิ้มพลางกล่าว "ในโลกนี้มักมีคนหน้าตาคล้ายกัน ข้าคงจะหน้าตาคล้ายสวีอิ้งผู้นั้นกระมัง ผู้น้อยคือโหวเทพอาภรณ์ม่วงฉู่เทียนตู ฉู่เทียนตูที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในช่วงนี้ ก็คือข้าเอง"
เขาหยิบหน้ากากของฉู่เทียนตูออกมา สวมลงบนใบหน้าของตน
หลังจากสวมหน้ากาก กลิ่นอายของสวีอิ้งก็เปลี่ยนไปมาก มีมาดของผู้ยอดฝีมืออันดับหนึ่งในหมู่คนรุ่นเยาว์แห่งแดนมารอย่างยิ่ง
"ยังมิได้เรียนถามนามอันสูงส่งของท่าน?" สวีอิ้งเอ่ยถาม
บัณฑิตอาภรณ์ขาวผู้นั้นกล่าว "ข้ากับสวีอิ้งเป็นคนในยุคสมัยเดียวกัน นามจริงของข้า ไม่มีผู้ใดรู้แล้ว ทว่า ผู้คนในจู่ถิงต่างเรียกข้าว่าเสี่ยวเทียนจุน"
ลมหนาวพัดหวีดหวิว