เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 341 วันใดก้าวสู่เซียนจะบุกฆ่าขึ้นสวรรค์
มือยักษ์และใบหน้าบนท้องฟ้าอันตรธานไป ผลกระทบจากวิถีเซียนจึงค่อยสลายลง ผู้คนแห่งสำนักหลิงหลงเทียนฟื้นคืนพลังเวท ต่างพากันทรงกายให้มั่นคง
ศิษย์บางคนที่มีพลังเวทต่ำต้อย ถูกวิถีเซียนส่งผลกระทบ ส่งผลให้ร่างกายและดวงวิญญาณเกิดการกลายพันธุ์ ร่างกายยังคงร่วงหล่นลงมาอย่างไม่อาจควบคุม
ทุกคนต่างรีบกุลีกุจอเข้าช่วยเหลือ ชั่วขณะนั้นทั่วทั้งสำนักหลิงหลงเทียนโกลาหลวุ่นวายไปหมด อีกทั้งยังมีคนไปรักษาศิษย์ที่ได้รับบาดเจ็บเหล่านั้น สิ่งมีชีวิตที่ถูกวิถีเซียนแปดเปื้อนก็มีอยู่ไม่น้อยเช่นกัน สูญสิ้นสติสัมปชัญญะ แปรเปลี่ยนเป็นประหลาดพิสดารอย่างยิ่ง กลายสภาพเป็นภูตผีปีศาจผลุบๆ โผล่ๆ คอยทำร้ายผู้คนไปทั่ว
ผ่านไปเนิ่นนาน สำนักหลิงหลงเทียนก็ยังไม่อาจสงบลงได้
สวีอิ้งแหงนมองท้องฟ้า ใบหน้าบนท้องฟ้าเมื่อครู่นั้นแม้จะเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ทว่าความรู้สึกที่มอบให้แก่เขากลับคุ้นเคยยิ่งนัก
ตอนนั้น หลังจากที่เป่ยเฉินจื่อและอวี้ถังเซียนจื่อสิ้นชีพ ร่างเนื้อและหยวนเสินถูกแมลงหนอนกลืนกิน แดนเซียนมีจิตสำนึกส่งลงมา กลายสภาพเป็นมนุษย์หนอน เอ่ยวาจาเยาะเย้ยถากถางสวีอิ้ง สุดท้ายกลับถูกสวีอิ้งกักขังและบดขยี้จนแหลกละเอียด
ในตอนนั้นสวีอิ้งยังมองไม่เห็นใบหน้าของเขา ทว่าบัดนี้ ในที่สุดก็มองเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาได้อย่างชัดเจน
แม้ว่าเขาจะยังจำไม่ได้ว่าชาติแรกเกิดเรื่องราวอันใดขึ้น ทว่าในที่สุดก็จดจำใบหน้าของศัตรูคู่อาฆาตได้คนหนึ่ง ก็นับว่าเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่งเช่นกัน