เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 340 รื้อถอนแดนมาร
วาจานี้พอเอ่ยออกมา ทั่วทั้งสำนักหลิงหลงเทียน ไม่ว่าจะเป็นศิษย์ ผู้อาวุโส หรือแม้กระทั่งผู้อาวุโสสูงสุด ต่างพากันสะท้านใจ
"โหวเทพอาภรณ์ม่วงฉู่เทียนตูรึ"
"เขาคือฉู่เทียนตูรึ ฉู่เทียนตูที่ไม่มีผู้ใดเคยเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงผู้นั้นรึ"
"มังกรหงส์ในหมู่มนุษย์ สวมชุดสีม่วงทั้งตัว ท่วงท่าสง่างามสมคำร่ำลือจริงๆ! ติดตรงที่หน้าดำไปนิด"
"มิน่าเล่ายามปกติเขาจึงต้องสวมหน้ากาก..."
......
ฉู่เทียนตูเห็นภาพนี้ ในใจมีทั้งยินดีทั้งเศร้าสร้อยระคนกัน ที่ยินดีคือชื่อเสียงของโหวเทพอาภรณ์ม่วงฉู่เทียนตูก้าวหน้าไปอีกขั้น ตำนานไร้พ่ายถูกแต่งแต้มอย่างสง่างามตระการตาอีกบทหนึ่ง
ที่เศร้าคือ ทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวข้องอันใดกับตนเลย
ผู้อาวุโสสูงสุดผมขาวท่านหนึ่งก้าวขึ้นมาข้างหน้า กล่าวกับสวีอิ้งว่า "ที่แท้ท่านก็คือโหวเทพอาภรณ์ม่วง มิน่าเล่าจึงสามารถหยั่งรู้คัมภีร์เต๋าหลิงหลงของเทียนจงเราได้ในเวลาอันสั้นถึงเพียงนี้ ท่านเคยเอาชนะอวี๋โยวเฉินศิษย์ของเทียนจงเรา อวี๋โยวเฉินเจ็บแล้วจำ หลายปีมานี้หมั่นเพียรบำเพ็ญตบะ พลังการบำเพ็ญรุดหน้าอย่างยิ่ง เดิมทีข้านึกว่าระหว่างท่านกับเขา จะต้องเกิดศึกพยัคฆ์มังกรปะทะกันอย่างแน่นอน"