เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 ฉู่เทียนตูจริงเท็จ
โหวปีศาจอาภรณ์ม่วงฉู่เทียนตูเหาะทะยานผ่านกลางเวหาอย่างรวดเร็ว หลงเหลือเงาร่างสีม่วงไว้สายหนึ่ง พุ่งตรงไปยังแดนเต้าฉี่ คิดในใจ 'คราวก่อนหลี่ผิงเซิงพ่ายแพ้ใต้เงื้อมมือข้า การบำเพ็ญของเขาแข็งแกร่งอย่างยิ่ง เพียงแต่อ่อนด้อยด้านวิชาอภิญญาไปบ้าง การที่ข้าเอาชนะเขาได้ก็มิใช่เรื่องง่าย ครั้งนี้เขามาท้าประลองกับข้าอีกครั้ง ย่อมต้องเติมเต็มจุดอ่อนของตนเองจนสมบูรณ์แล้วเป็นแน่! แต่ทว่า...'
ในดวงตาของเขามีไอสีม่วงตลบอบอวล มองไปยังอารามเต๋าผุพัง 'ข้าอยู่นี่! คนในอารามเต๋ามิใช่ข้า!'
"ในเมื่อหลี่ผิงเซิงมาแล้ว เช่นนั้นข้าผู้เป็นโหวปีศาจอาภรณ์ม่วง ย่อมจำต้องออกไปพบปะเขาสักครา!"
สวีอิ้งทอดถอนใจคำรบหนึ่ง ก้าวเดินออกไปนอกอารามเต๋า
ทันใดนั้น เขาพลันชะงักไปเล็กน้อย ในสมองปรากฏข้อมูลเพิ่มขึ้นมามากมาย หนึ่งในข้อมูลเหล่านั้นก็คือเคล็ดวิชาการบำเพ็ญหนึ่งชี่แปรสามชิง คาดว่าคงเป็นนักพรตเต๋าพิลึกพิลั่นผู้นั้นที่ชี้นิ้วลงบนหน้าผากของเขาถ่ายทอดให้เมื่อครู่
เมื่อครู่นี้เขาเข้าสู่วิถีเต๋า จิตสำนึกรู้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับมหาเต๋าฟ้าดินของด่านเต้าชี่ มีความรู้สึกว่าเต๋าก็คือข้า ความรู้สึกฟ้ามนุษย์หลอมรวมเป็นหนึ่งนั้นละเอียดอ่อนพิสดารยิ่งยวด ก่อนหน้านี้สวีอิ้งไม่ทันรู้สึกว่าการพบเจอนักพรตเต๋าพิลึกพิลั่นในทะเลความรับรู้ของตนมีสิ่งใดผิดปกติ บัดนี้พอนึกย้อนดู จึงรู้สึกว่ามีปัญหาอยู่บ้าง