เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322 ต้นตอแห่งเซียนจอมปลอม
เว่ยซวี
หุบเขาเตี๋ยชุ่ย วังวั่งโยว
น่าหลันตูลืมตาขึ้น ผ่านการพักรักษาตัวในช่วงเวลานี้ ตบะและพลังฝีมือของเขากลับกล้ายิ่งกว่าเดิม เมื่อครั้งที่เขาเผชิญหน้ากับสวีอิ้งในแดนมาร ถูกสวีอิ้งทำร้ายสาหัสจนถูกจับกุม เซียนหวังลำดับเก้าใช้สระเหยาฉือวิถีเซียนเป็นร่างอวตารมาช่วยเหลือ เขากลับถูกสวีอิ้งบีบคอจับเป็นตัวประกัน นำมาใช้ข่มขู่เซียนหวังลำดับเก้า
นี่นับเป็นความอัปยศอดสูครั้งใหญ่หลวง
เมื่อน่าหลันตูหวนนึกถึงเรื่องนี้ ภายในใจพลันลุกโชนไปด้วยไฟโทสะ แทบอดใจไม่ไหวที่จะเปิดศึกกับสวีอิ้งอีกสักครา!
ขณะนั้นเอง ด้านนอกพลันมีเสียงของเด็กหนุ่มคนหนึ่งดังแว่วมา "ศิษย์พี่น่าหลัน ท่านอาจารย์เชิญท่านไปพบขอรับ"
น่าหลันตูลุกขึ้นจากสระเหยาฉือ เท้าเหยียบผิวน้ำก้าวเดินออกไป หลายวันมานี้เขาแช่กายชำระล้างอยู่ในสระเหยาฉือโดยตลอด ซึมซับไอเซียนในสระเหยาฉือวิถีเซียน อาศัยสุรเสียงแห่งเต๋าเซียนขัดเกลาเนื้อกายและหยวนเสิน ด้วยเหตุนี้จึงรุดหน้าได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้
ณ ตำหนักเทียนหยาง น่าหลันตูเข้าคารวะเซียนหวังลำดับเก้า ก่อนจะลุกขึ้นยืนปรนนิบัติอยู่ด้านข้าง