เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 ราชันเทพลงทัณฑ์
เซียนหญิงชิงปี้ชะงักงัน เดินตามสวีอิ่งลงจากเขา
สวีอิ่งสีหน้าเย็นชา ในใจยังคงเกิดการต่อสู้อย่างดุเดือดระหว่างคุณธรรมและความรู้สึก
เขาหาได้อยากปล่อยเจ้าตำหนักหนีหวันไปไม่ หากแม้นเจ้าตำหนักหนีหวันสู้ตายถวายชีวิตกับเขา เขายังสามารถลงมือสังหารได้อย่างเหี้ยมโหดเด็ดขาด ทว่าเจ้าตำหนักหนีหวันกลับไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย กลับทำให้เขามิอาจลงมือปลิดชีพอีกฝ่ายได้ลงคอ
"เจ้าตำหนักหนีหวันเป็นยอดอัจฉริยะฟ้าประทานอย่างแท้จริง" สวีอิ่งพลันเอ่ยปากขึ้นมา
ชิงปี้พยักหน้า ก้าวตามอยู่ข้างกายเขา กล่าวเสียงเบา "เขาเป็นยอดคนผู้เปี่ยมพรสวรรค์จริงๆ ท่วงท่ากระบวนยุทธ์และอภิญญามากมายที่สาบสูญไปแล้ว เพียงเขาได้ยินผู้อื่นบรรยายรอบหนึ่ง ก็สามารถฟื้นฟูกลับคืนมาได้ เคล็ดวิชาที่ขาดหายไปบางอย่าง เพียงอาศัยเศษเสี้ยวตำราอันกระจัดกระจาย เขาก็สามารถอนุมานสืบค้นออกมาได้ คัมภีร์เต๋าแผ่นหยกเหล่านั้นที่ไม่มีผู้ใดอ่านเข้าใจ เขาก็สามารถหยั่งรู้ได้ ยุคสมัยของพวกเรา เขาคือดวงดาวที่เจิดจ้าที่สุด"
สวีอิ่งเงียบงันไปชั่วครู่ กล่าวว่า "เขาฉลาดเฉลียวมาก ทั้งฝีมือกลอุบายก็สูงส่งล้ำเลิศ"
ชิงปี้กล่าว "หากเขาไม่เฉลียวฉลาด ไร้ซึ่งกลอุบาย ย่อมมิอาจมีชีวิตอยู่มาจนถึงบัดนี้"
สวีอิ่งกล่าว "เขากำจัดผู้ตกปลาและคนเกี่ยวต้นหอมไปจนหมดสิ้น ย่อมเป็นประโยชน์ต่อโลกหยวนโซ่ว แม้ว่าตัวเขาเองก็เป็นผู้ตกปลา ทว่านี่ก็นับเป็นเรื่องดีอย่างแท้จริง"
ชิงปี้มิได้เข้าใจความหมายของเขา จึงกล่าวว่า "เขาก็เคยเข่นฆ่าคนเช่นเดียวกับโจวฉีอวิ๋นตายไปมากมายเช่นกัน"