เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297 บารมีจักรพรรดิ
"ชางอู๋!"
ที่ด้านหลังท้ายทอยของราชาเทพเสวียนฮ่าวพลันมีใบหน้างอกโผล่ออกมาอีกหนึ่งหน้า สายตาจับจ้องไปยังชายชราสวมชุดสีเทาผู้นั้น เอ่ยด้วยความประหลาดใจ "ผีเฒ่าอย่างเจ้ากลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ ข้าเคยได้ยินเรื่องของเจ้า เจ้าคืออดีตเทพอสูรจักรพรรดิแห่งยมโลก หนึ่งในสี่มหาผู้นำแห่งยมโลก"
มหาจักรพรรดิชางอู๋ก้าวเดินมาอย่างไม่รีบร้อน รอยแยกนั้นส่งเสียงลั่นกร๊อบแกร๊บ ทอดยาวตรงมาหยุดอยู่ใต้ฝ่าเท้าของราชาเทพเสวียนฮ่าว
ราชาเทพเสวียนฮ่าวออกแรงเกร็งขาทั้งสองข้าง รอยแยกพลันชะงักหยุดลงใต้ฝ่าเท้าของพระองค์ ไม่อาจทอดยาวต่อไปได้ ยิ้มพลางกล่าว "ข้ายังเคยได้ยินมาว่า เทพจักรพรรดิชางอู๋ในอดีต สถิตอยู่ระหว่างภพหยินและหยาง เป็นร่างจำแลงแห่งรอยแยกของเอกภพ อิทธิฤทธิ์กว้างไกล พลังเวทไร้ขอบเขต พลังเทพของพระองค์ล้ำลึกดั่งห้วงลึกชางอู๋ อิทธิฤทธิ์ประณีตดั่งธารดาราอันเจิดจรัส"
มหาจักรพรรดิชางอู๋ยังคงก้าวเดินต่อไป ผืนแผ่นดินสั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ทว่ารอยแยกเมื่อมาถึงใต้ฝ่าเท้าของราชาเทพเสวียนฮ่าว ก็ยังคงยากที่จะคืบหน้าต่อไปได้
รอยแยกแห่งเอกภพสายนี้ กลับคล้ายกับถูกราชาเทพพระองค์นี้ขวางกั้นไว้ได้ทั้งเป็น!
"ทว่าต่อมา เจ้าก็ตาย ข้าเคยเห็นศพของเจ้า ถูกฝังอยู่ในห้วงลึกชางอู๋"