เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 282 ให้เจ้าตายอย่างสบาย
เป่ยเฉินจื่อตื่นตระหนกในใจ รีบเปลี่ยนทิศทางทันที ตวาดลั่น "อวี้ถัง แยกย้ายกันหนี!"
นางเซียนอวี้ถังเข้าใจความหมาย จึงหักเลี้ยวเปลี่ยนทิศทางในทันที
คนทั้งสองประสานงานกันอย่างแนบแน่น แยกย้ายกันหลบหนีไปคนละทิศละทาง พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า เด็กหนุ่มที่เคยถูกพวกเขาบงการควบคุมในกาลก่อน จะมีวันที่หลุดพ้นจากการบงการและจับตาของพวกเขาได้!
พวกเขายิ่งไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า สวี่อิ้งจะมีวันที่แข็งแกร่งกล้าแกร่งถึงขั้นนี้ ถึงกับฟันสังหารเทพสวรรค์ผู้สูงส่งได้ด้วยกระบี่เดียว!
สวี่อิ้งในกาลนั้นอ่อนแอเพียงใด? ไร้ที่พึ่งพิงเพียงใด?
ยามเผชิญหน้ากับพวกเขา ต่อให้สวี่อิ้งจะดิ้นรนเพียงใด อ้อนวอนขอร้องเพียงใด ก็ไม่อาจเปลี่ยนใจพวกเขาได้ จำต้องพลัดพรากจาก "พ่อแม่" แยกจาก "พี่น้อง" และพรากจากคนรักชั่วนิรันดร์!
พวกเขาทำลายชีวิตคู่และครอบครัวของสวี่อิ้งครั้งแล้วครั้งเล่า ยัดเยียดความทรงจำจอมปลอมให้เขาครั้งแล้วครั้งเล่า ในอดีตสวี่อิ้งไม่อาจขัดขืนได้ ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับอย่างเงียบงัน ทว่าบัดนี้ ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ต้องตอบโต้ขัดขืนแล้ว!
เป่ยเฉินจื่อบินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ประหนึ่งเงาแล่นผ่านแสง ความเร็วยิ่งมายิ่งรวดเร็วขึ้นเรื่อยๆ!
เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตนเองจะบินได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ ความเร็วของเขาบรรลุถึงขีดสุดที่ไม่เคยไปถึงมาก่อน ถึงกับบินข้ามมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล ทอดสายตามองไปในที่ไกลตา กลับสามารถมองเห็นจุดสิ้นสุดของท้องทะเลได้!